"Nos enfants nous accuseront"

Auèi al Conselh General de Gard, èra organizada la projeccion del film “Nos enfants nous accuseront” que parla de las problematicas alimentàrias e de l’alimentacion bio. Aquel film foguèt virat dins Gard e tracta lo subjècte amb coma tela de fons la mesa en plaça d’una cantina bio a Barjac, vilatge al pè de las Cevenas. Film plan interessant que toca a d'aspèctes diferents : l'emplec dels pesticidis dans l’agricultura e dels produches quimics dins l’alimentacion en general, aumentacion dels cancèrs, particularament en cò dels enfants, polucion de las aigas, possibilitat de passar a una agricultura e a una alimentacion biologica, … Lo film es pro long (1O45), passam d’extraches d’un collòqui de cercaires, a d'entrevistas d'agricultors e a de passatges sus la vida de la comuna e de l'escòla.

Plan segur, aquò dona mantun còp l’enveja de se plorar. Quand los compausants nocius del repais de la cantina o del gostar dels mainatges son destriats un per un, quand una maire parla de sa filha jovenòta tocada per un cancèr, o quand un productor qu'utiliza de pesticids parla dels efièches suls membres de sa familha … Mas aquò dona mai que mai de vam per se dire qu’es possible de soscar a un autre tipe de foncionament. D’efièch, lo latz dramatic de la situacion qu’es presentada balança amb lo latz positiu de la capitada de l’introduccion del bio a l’escòla de Barjac e los testimoniatges dels agricultors qu’an causit de produsir sens emplegar la quimia. Lo film met en valor los paisatges de la region, e s'ausis quitament un pauc d'occitan.

Assaji d'anar al mercat lo mai possible la dimenjada per crompar bio o local mas soi de mai en mai desesperat quand vau dins los supermercats : de fruches e legums non bio que faguèron dels viatges longs per n'arribar aquì alara que la meteissa causa es producha a qualques quilomètres, de tomatas plan rojas tota l'annada, ... Cal desvolopar l'agricultura biologica mas subretot democratizar l'alimentacion bio per totes que, malurosament, tot lo monde a pas los mejans d'anar crompar de bio o de léser per anar al mercat. Per aquò, cal una volontada politica vertadièra que decidisca d'ajudar los productors : manjar sanament dèu pas èsser un luxe ! Cal ajudar los qu'emplegan de pesticidis a passar a quicòm mai per els e pels autres. Aqueste sistèma dona vertadièrament lo descòr en mespresar l'uman. Lo bio dèu pas èsser la pichòta taula dins un canton del supermercat ("À es Nadal, vau crompar bio pel repais !") reservat a las gens ricas que se o pòdon permetre, cal arribar al tot bio per totes. Pasmens, podèm pas que saludar lo desvolopament del bio dins la distribucion granda qu'es prepausat ara dins las marcas distributors e qu'es a encoratjar.

Sostitratge en Òc

Òsca a Mertyl (qu'escriu lo blòg "La marrida vida" qu'es aquì : http://mertyl.blogspot.com/) qu'a mes en linha los sostítols en occitan del film "The Godfather" ("le parrain" en francés), del dessenh animat "Wall-E" e d'un episòdi de la seria "Heroes". Plan segur vos cal una copia del film per poder n'aprofechar sus l'ordenador vòstre, mas es una bona debuta ! A revirat lo sit opensubtitles.org tanben qu'alberga aqueles sostítols. Una iniciativa de la bona pr'amor aquò manca de pas poder aprofechar de cinema en occitan, pel mens en sostitolats. Calriá desvolopar la revirada de film puèi prepausar l'apondon d'un sostitratge en òc als realisators que o desiran (en començar per los realisators originaris de regions occitanas o los que realisan de films que se i debanan). Se pòt trobar d'inspiracion en cò dels catalans e de la "Plataforma per la llenga" que desvolopa d'iniciativas per la preséncia del catalan dins lo domeni del cinema a lor nivèl. Podètz veire la presentacion de l'accion aicí : http://www.plataforma-llengua.cat/cinema/elsGomis.html

Die Welle ( L'Èrsa en òc, La Vague en francés )

Per explicar a sos escolans çò qu’es l’Autocracia e lor mostrar que lo retorn d’una dictatura es encara possible, un professor decida de metre en practica la construccion de las basas d’una dictatura dins sa classa. Aital, après aver insistat sus la necessitat de la disciplina e de la solidaritat del grop, trabalha amb la classa a la creacion d'un movement que noman « L’Èrsa », li causisson un simbòl, un unifòrm e un salut. Pauc a cha pauc, lo professor perd lo contraròtle de la situacion e lo movement coneís un succès inquietant per delà la classa. Aqueste film alemand es inspirat d’un roman american, li meteis inspirat de faches reals d'una experiéncia que se debanèt dins un licèu de California en 1967. Se tròban dins lo film, las referéncias a l'Alemanha que cerca cossí parlar dels moments escurs de son istòria, un passat sovent pesuc per la joventut d'uèi. Un film fòrça interessant per son subjècte e son scenari e mai, benlèu, d'unes trobaràn qu'es presentat d'un biais que fa un pauc tròp film per jove (musica, ritme, personatges, ...) e que se pòt considerar que lo film tracta d'un biais pas pro aprigondit del mecanisme que fa derivar cap a las rasigas d'una dictatura. Mas, fin finala es interessant per l'aparència que dona lo film als eveniments, que venon pivelants pels espectators tanben ... fins al final que vos contarai pas !

• Un article wikipèdia a prepaus de l’experiència reala (en francés) : http://fr.wikipedia.org/wiki/La_Troisi%C3%A8me_Vague