Bona annada 2010

Vos desiri una bona annada !

Bon, per l'annada novèla, promés, vau assajar de reviscolar lo blòg ... :)

Serada " Parla la lenga ! " (13 de genièr 2010)

Serada « Parla la lenga ! »

(Per practicar la lenga occitana : començaires ou parlaires confirmats)

Dimècres lo 13 de genièr 2010 / Mercredi 13 janvier 2010
a 19 o 30 / 19 h 30
al bar lo « Chat … pitre »

Barri / Quartier “Beaux Arts”
5 carrièra / rue Belmont
Montpelhièr – Montpellier

Sud Sound System

Serà lèu l'estiu, avèm l'enveja de viatjar, de cambiar d'aire e tot aquò ! Fauta de se poder pagar un viatge, es totjorn possible de cambiar lo cd dins lo legidor ! Doncas, vos prepausi un autre grop de descobrir ! Aquí Sud Sound System » qu'es un grop de dancehall/reggae originari de la Polha, dins lo sud d’Italia, mai precisament de la region de la Salento. De notar que i son pro coneguts e que fan partida dels pionièrs del Raggamuffin italian. Dins sa musica, emplegan lo dialècte salentin qu’es pròche del sicilian. Son primièr albom sortiguèt en 1991 e lo darrièr en 2008 a l'ora d'ara : Dammena ancora.

• Lor sit : http://www.sudsoundsystem.eu/
• Myspace del grop : http://www.myspace.com/sudsoundsystem
  
• Pagina Wikipèdia : http://fr.wikipedia.org/wiki/Sud_Sound_System

Festenal "Arabesques" a Montpelhièr

L'estiu arriba e los festenals tanben ! Aquesta setmana (21,22 e 23 de mai) se debanarà a Montpelhièr lo festenal "Arabesques" (rescontre dels arts del monde arabi). I serai lo dissabte de ser per l'omenatge a Mahmoud Darwich, poèta palestinian e los concèrts d'Amazigh Kateb e Souad Massi, cantaira argeriana.

Mai d'entresenhas aicí : http://www.festivalarabesques.fr/

• Mahmoud Darwich : http://fr.wikipedia.org/wiki/Mahmoud_Darwich
• Amazigh Kateb : http://blog.amazighkateb.com/
• Souad Massi : http://fr.wikipedia.org/wiki/Souad_Massi

"Nos enfants nous accuseront"

Auèi al Conselh General de Gard, èra organizada la projeccion del film “Nos enfants nous accuseront” que parla de las problematicas alimentàrias e de l’alimentacion bio. Aquel film foguèt virat dins Gard e tracta lo subjècte amb coma tela de fons la mesa en plaça d’una cantina bio a Barjac, vilatge al pè de las Cevenas. Film plan interessant que toca a d'aspèctes diferents : l'emplec dels pesticidis dans l’agricultura e dels produches quimics dins l’alimentacion en general, aumentacion dels cancèrs, particularament en cò dels enfants, polucion de las aigas, possibilitat de passar a una agricultura e a una alimentacion biologica, … Lo film es pro long (1O45), passam d’extraches d’un collòqui de cercaires, a d'entrevistas d'agricultors e a de passatges sus la vida de la comuna e de l'escòla.

Plan segur, aquò dona mantun còp l’enveja de se plorar. Quand los compausants nocius del repais de la cantina o del gostar dels mainatges son destriats un per un, quand una maire parla de sa filha jovenòta tocada per un cancèr, o quand un productor qu'utiliza de pesticids parla dels efièches suls membres de sa familha … Mas aquò dona mai que mai de vam per se dire qu’es possible de soscar a un autre tipe de foncionament. D’efièch, lo latz dramatic de la situacion qu’es presentada balança amb lo latz positiu de la capitada de l’introduccion del bio a l’escòla de Barjac e los testimoniatges dels agricultors qu’an causit de produsir sens emplegar la quimia. Lo film met en valor los paisatges de la region, e s'ausis quitament un pauc d'occitan.

Assaji d'anar al mercat lo mai possible la dimenjada per crompar bio o local mas soi de mai en mai desesperat quand vau dins los supermercats : de fruches e legums non bio que faguèron dels viatges longs per n'arribar aquì alara que la meteissa causa es producha a qualques quilomètres, de tomatas plan rojas tota l'annada, ... Cal desvolopar l'agricultura biologica mas subretot democratizar l'alimentacion bio per totes que, malurosament, tot lo monde a pas los mejans d'anar crompar de bio o de léser per anar al mercat. Per aquò, cal una volontada politica vertadièra que decidisca d'ajudar los productors : manjar sanament dèu pas èsser un luxe ! Cal ajudar los qu'emplegan de pesticidis a passar a quicòm mai per els e pels autres. Aqueste sistèma dona vertadièrament lo descòr en mespresar l'uman. Lo bio dèu pas èsser la pichòta taula dins un canton del supermercat ("À es Nadal, vau crompar bio pel repais !") reservat a las gens ricas que se o pòdon permetre, cal arribar al tot bio per totes. Pasmens, podèm pas que saludar lo desvolopament del bio dins la distribucion granda qu'es prepausat ara dins las marcas distributors e qu'es a encoratjar.

Facebook & co.

Internet es una causa tras que bona plena de causas plan practicas mas de còps, aquò ven un pauc fòl ! D’efièch, Internet es lo simbòl del desvolopament de la comunicacion e de l’informacion, o puslèu del subre-desvolopament de tot aquò ! L’autre còp, descobriguèri la version nòva de ma bostiá mèl (qu’es en cò d’un albergaire que donarai pas lo nom) e paf : Fenèstra « pop-up » coma se ditz, recebèri una invitacion venguda d’endacòm mai per acceptar un amic !!?? Noooooon ! Aprèp MSN, Copains d’Avant, Facebook, Twitter, (...) sens comptar lo molon de sits desconeguts ont te cal cercar d’amics, que te mandan sens relambi de convidacions per te parainar. Ara, es quitament pas mai possible d’anar tranquilament veire son corrièr sens que tot lo monde sián al fial e de recebre « Salut, ça va ? … » o « Adieu, va plan ? » s’avètz l’astre d’aver d’amics occitanofòns. Plan segur, es un brave signe de popularitat (que sus Internet se calcula al nombre d’amics) e se calriá regaudir ...

Si que non, i a Facebook que soi (encara a l’ora d’ara) inscrich … Cresi qu’es la meteissa causa per fòrça personas : a la debuta, resistisses, dises qu’aquò’s una pèrta de temps, que vòs pas espandir ta vida privada sul malhum a la vista de totes, qu’es la debuta de la dictatura de Big Brother qu'es a mand de fichar la tèrra tota. Puèi, ven lo moment critic, totes los amics (que son saique dins la combina de la conspiracion d’aqueste enganaire de Big Brother) te demandan se i sès, que lor te cal mandar quicòm (e plan segur es pas mai possible per qué que siá de foncionar sens passar per Facebook) . E un jorn, lo drama, vas sus la pagina del mostre, te creas un compte e los ideals bèls existisson pas mai ... ! Bon, aprèp la jòia de la descobèrta, i a sovent lo retorn sus tèrra : aprèp aver charrat un còp amb d’amics ancians o de coneissenças (que venguèron d’ « amics » pr’amor tot lo monde son amics sus Facebook), vistalhat los fòtos de las gens coneguts e desconeguts (sus Facebook , se pòdon veire las fòtos de totòm), fach qualques tèstes bravament instructius de l’estil « Quin d'aquò's sès ? » (que tot lo monde poiràn veire la resulta), marcar las caras de los tieus amics sus las fòtos dels perfils (Mèfi!, cal vertadièrament aver d’amics leials per defugir las fòtos "comprometentas"). Enfin, soscas de te desinscriure, de quitar lo monde meravilhós de Facebook. En mai d'aquò, d'en pertot dins las medias, es la psicòsi que degun sap pas ont van las donadas e patin-cofin ... À quina jòia ! Bon, vos daissi, vau agachar mon perfil !

" L'invencion del Sègle " o " la revolucion del campatge"

Primièr, atencion : ai pas d'accions en cò del vendeire e ne farai pas de pub per el, (demorarà anonim !), solide, aquò's pas la tòca d’aqueste article mas ne vos parli que la causa es vertadièrament interessanta ! Òc, pensi qu'es benlèu una de las invencion far de la primièra partida del sègle XXI (o benlèu quitament L’invencion del sègle ?). Aquò's tot simplament lo simbòl de la revolucion del campatge ! E qu'es aquò ? Lo tibanèl lèst en 2 segondas, lo temps que cal per que se desplegue. Tant-val-dire qu'es la fin del campatge alassant amb un montatge de 1 ora a cercar las sardas per acabar amb un d’aquò’s desformat que pren aiga. Ara, es de bon campar !

Se presenta jos la forma d'un cercle de la color de ta causida (roge, verd, …). Si que non, existisson d'autres modèls : la « 1 segonda per 1 persona », de « 2 segondas mai granda » e lo flame novèl tibanèl familhal gigant « 4.2 (segondas ?) ». E mai, lo pretz es pas tan naut qu’aquò. Personalament, soi fan. Basta de dobrir lo sac, de sortir lo cercle, de levar un elastic e fin finala de lo gitar per ... ò miracle ... veire la tenda quilhada davant sos uèlhs meravilhats e davant los uèlhs geloses dels que son a montar lo lor dempuèi una ora). Rai, aquò demanda un briu d’entrainament mas un còp la manipulacion assimilada, es vertadièrament montat en gaireben 2 segondas. D’experiéncia, lo podètz montar jos la pluèja en arribar al campatge e èsser lèu a la sosta. Conselh : podètz evitar de lo dobrir a l’ostal qu’es un bon biais de tot petar (experiéncia viscuda). Per l’anecdòta, l'objècte venguèt un simbòl dins los medias, dins l'encastre de las revendicacions pel drech al lotjament (que comencèt al Canal Sant Martin a París). Per un còp, s'agís pas d'un gadgèt inutil e car mas de quicòm vertadièrament util e practic. Es lo mejan de democratizar lo campatge pels que son malbiaissuts. Normalament un còp desplegat, podètz dormir dedins mas en opcion, se i a de vent o de pluèja, es possible de la fixar al sòl coma pels tibanèls classics.

Pr’aquò, quitament per l’objècte perfièch, i a un pichòt ponch negre : es puslèu de mal transportar vist sa forma en cercle. Ja, prend de plaça per lo recaptar e lo portar a l’esquina es un bon biais de semblar a una tartuga o a una catarineta (pel modèl roge). Doncas, benlèu qu’es pas lo tibanèl de causir pel barrutlatge a pè mas es perfièch pels viatges en veitura. Bon, stòp! Vau quitar de faire de la pub a gratis (o deurai demandar un finançament) mas bon l’objècte vàl lo còp !

ADaM Project

Un sit que m’agrada e ça que la qu’es ja dins los ligams del latz esquèrra : « ADaM-Project ». Lo concèpte es simple, cal prene de fofografias de sa jornada sens cèrca particulara d’estetisme e marcar l’ora de caduna, apondre un pichòt comentari e mandar lo tot. Puèi lo sit expausa las òbras dels participants e las fòtos son archivadas sul sit per mots-clau. Es interessant d’agachar çò qu’es estat fach, la seguida dels imatges dona un estil « cinema » amb sovent fòrça fosc. Aital, se seguís lo movement d’una jornada que se debana cronologicament. Per los que vòlon participar, vist que la darrièra « jornada » aponduda data de 2007, sabi pas se l’experiéncia contunhe encara. L’autor explica lo concèpte aital : « Es un assag de representar çò que nos liga totes. Un autre biais d'agafar, de sarrar l'istòria d'un malhum. » Anatz lo vistalhar qu’aquò val lo còp !

Lo sit : www.adamproject.net

Sostitratge en Òc

Òsca a Mertyl (qu'escriu lo blòg "La marrida vida" qu'es aquì : http://mertyl.blogspot.com/) qu'a mes en linha los sostítols en occitan del film "The Godfather" ("le parrain" en francés), del dessenh animat "Wall-E" e d'un episòdi de la seria "Heroes". Plan segur vos cal una copia del film per poder n'aprofechar sus l'ordenador vòstre, mas es una bona debuta ! A revirat lo sit opensubtitles.org tanben qu'alberga aqueles sostítols. Una iniciativa de la bona pr'amor aquò manca de pas poder aprofechar de cinema en occitan, pel mens en sostitolats. Calriá desvolopar la revirada de film puèi prepausar l'apondon d'un sostitratge en òc als realisators que o desiran (en començar per los realisators originaris de regions occitanas o los que realisan de films que se i debanan). Se pòt trobar d'inspiracion en cò dels catalans e de la "Plataforma per la llenga" que desvolopa d'iniciativas per la preséncia del catalan dins lo domeni del cinema a lor nivèl. Podètz veire la presentacion de l'accion aicí : http://www.plataforma-llengua.cat/cinema/elsGomis.html

Lesca de ma vida # 2

I a pas mai de son sus l'ordenador e totas las presas USB marchan pas mai ! Vos escrivi donc d'una ordenador mut e paralizat ! Aürosament, la coneccion internet es totjorn aquí! (of!). Sabi pas çò que se passèt. I aguèt un problèma amb una presa USB que començava de desconar e qu'empechava l'ordenador de s'amodar (Sabetz que son vertadièrament tras que sensibles los ordenadors !). Foguèri obligat de la desactivar, e ara es pas mai possible de brancar un d'aquò's USB quin que siá sus las autras : legidor MP3, estampadoira, disc dur extèrn, ... Pas res ! Solide, que comença de se far vièlha la maquina, mas bon òm espera totjorn qu'ane subreviure encara un briu ...

Lesca de ma vida # 1

Fau pas aqueste blòg per contar ma vida, mas bon … Ai lo drech de causir çò que vòli escriure. Alavetz, per un còp, me vau daissar anar al plaser d’un pichòt article sus la vida mieuna, a la jòia d'expausar ma vida privada sul malhum ! Es l'escasença de personalisar un pauc aiceste blòg tanben ! Farà lèu 3 ans que demòri a Montpelhièr e en Occitània quitament. Dempuèi lo mes de Decembre trabalhi al Conselh General de Gard a Nimes. Primièr emplec, trabalh suls mercats publics, collègas simpàs, ... En un mot, de positiu ! De mai, descobri Nimes, m’agrada de passejar per la vila, es un biais de descobrir un canton novèl, de barris, de carrièras ... Nimes es una vila fòrça bèla, diferenta del Clapàs. M'agrada mai las vilas pas tròp grandàssa donc es perfièch. Me calrà botar de fòtos de mas passejadas. Soi vengut un acostumat de la linha Montpelhièr => Nimes / Nimes => Montpelhièr. Dins lo tren, as lo temps de legir, de trabalhar (l’occitan), d’escotar de musica, d’acabar la nuèch tranquilament, de rescontrar de monde, de remirar lo meteis paisatge cada jorn per veire se i a pas quicòm qu'as pas remarcat … Es de temps liure per far çò que vòles ! Donc, fin finala, m'anuja pas de tròp e es mens alassant que la veitura.

La prima es arribada lèu lèu e se sentís ja que l’estiu seguirà. Serà d’escasenças de barutlar un pauc d’en pertot a l’entorn de Montpelhièr, sai que un pauc mai luènh (pensi que anarem descobrir Niça en junh), de tornar veire la Franca-Comtat, ... E es mai aisit d'anar al trabalh quand fa jorn d'ora de matin e que solelha pendent la jornada ! E amb la prima e l'estiu, i a los festenals e un fum de concèrts que son anonciats, aquò dona forçadament de vòia !

Senon, fau ma segonda annada de licéncia d'occitan a distància. M'agrada fòrça, soi totjorn motivat e mai cal trobar lo temps per trabalhar. Es un plaser de contunhar d'aprene la lenga en descobrir lo país per la passejada, en rescontrar de monde. Abans d'arribar aquì, èri ja al fial de la necessitat d'aparar e de desvolopar las lengas minorisadas coma l'occitan, mas ara experimenti vertadièrament que l'occitan es un pont, un enriquiment e un biais de s'integrar.

Die Welle ( L'Èrsa en òc, La Vague en francés )

Per explicar a sos escolans çò qu’es l’Autocracia e lor mostrar que lo retorn d’una dictatura es encara possible, un professor decida de metre en practica la construccion de las basas d’una dictatura dins sa classa. Aital, après aver insistat sus la necessitat de la disciplina e de la solidaritat del grop, trabalha amb la classa a la creacion d'un movement que noman « L’Èrsa », li causisson un simbòl, un unifòrm e un salut. Pauc a cha pauc, lo professor perd lo contraròtle de la situacion e lo movement coneís un succès inquietant per delà la classa. Aqueste film alemand es inspirat d’un roman american, li meteis inspirat de faches reals d'una experiéncia que se debanèt dins un licèu de California en 1967. Se tròban dins lo film, las referéncias a l'Alemanha que cerca cossí parlar dels moments escurs de son istòria, un passat sovent pesuc per la joventut d'uèi. Un film fòrça interessant per son subjècte e son scenari e mai, benlèu, d'unes trobaràn qu'es presentat d'un biais que fa un pauc tròp film per jove (musica, ritme, personatges, ...) e que se pòt considerar que lo film tracta d'un biais pas pro aprigondit del mecanisme que fa derivar cap a las rasigas d'una dictatura. Mas, fin finala es interessant per l'aparència que dona lo film als eveniments, que venon pivelants pels espectators tanben ... fins al final que vos contarai pas !

• Un article wikipèdia a prepaus de l’experiència reala (en francés) : http://fr.wikipedia.org/wiki/La_Troisi%C3%A8me_Vague

Serada " Parla la lenga "

Lo 6 de març de ser, organisèri una serada-test « Parla la lenga ! » al bar lo « Chat Pitre » dins lo barri « Beaux Arts ». Emai se i aviá mens de monde que çò que foguèt esperat (mai de comunicacion seriá estada necessaria), los vejaires positius e la preséncia de personas interessadas pel fach de poder parlar la lenga me convenquèt que l’idèia èra interessanta.

Organizar una serada coma aquela a mai que mai per tòca d’acampar las gents que vòlon parlar occitan. Es un pauc un biais de tornar a la sorga : l’occitan es una lenga, aquò se parla ! Primièr, es clar que lo biais melhor d’aprene una lenga o de melhorar son nivèl es de la parlar. Per lo cas de l’occitan, es possible de seguir de corses mas, dins la vida vidanta, fin finala mancan d’escasenças de la poder practicar per la mager part. Puèi per fòrça monde, se pausa sovent la question « perqué aprene una lenga s’es pas possible de la parlar ? ». A l’ora d’ara, subretot dins una vila coma Montpelhièr, la lenga es pas gaire presenta dins la vida de cada jorn en defòra del mitan occitanista. E mai quand i a una escasença, dins la vida publica, es pas totjorn aisit de cambiar de lenga quand lo francés es la lenga costumièra de la societat. Ieu, personalament, cerqui totas las escasenças ont pòdi pel mens pronónciar qualques mots en occitan.

Doncas fin finala, cal desvolopar la practica de la lenga per d’autres biaisses en organisar de moments ont l’occitan pòsca tornar trobar sa plaça. D’en primièr, la serada s’adreiça a las personas qu’an pas fòrça escasenças de parlar occitan. Mas es tanben un biais de lor far rescontrar los que l’emplegan cada jorn. Dins lo Val d’Aran, s’es mes en plaça lo program « Volontariat per Aranés » que met en ligam las gents que vòlon aprene la lenga e los volontaris que la parlan. Es l’amira d’una serada coma aquela tanben.

De mai, i a la volontat de causir un endrech dins la vila, dins un bar qu’es un luòc de charadissa, de rescontre, d’escambi e mai que mai un luòc de la vida de la ciutat, un luòc de cada jorn. De plaçar l’occitan dins un encastre normal d’usatge d’una lenga e de l’occitanizar (o puslèu de lo tornar occitanizar). E mai s'es ligada a una cultura rica e fòrça importanta, pensi tanben qu’es quitament interessant de poder separar de còps que i a la lenga de l’encastre occitanista (musica, balèti, …). Plan segur, parlar la lenga dins l’encastre d’una serada organisada es pas gaire espontanèu, mas estant la situacion actuala, es necite. Aital, aquò serà tornat organizar e seriá plan de poder metre en plaça lo rendètz-vos un còp cada mes.

Serada " Battle Ragga Balèti "

Lo 12 de Març 2009 a l'Antirouille (Montpelhièr)

Serada " BATTLE RAGGA BALÈTI "

www.myspace.com/oxivent

Una serada de pas mancar ! :)

Mallacan & l'aragonés

Mallacan es un grop originari de Saragossa (en Aragon) e que canta en aragonés. Son estil musical es de Rock/Ska amb d'instruments tradicionals e de paraulas engatjadas. Nasquèt en 1992 e a ja produch 4 albòms : « Entalto a reboluzión! » en 1995, « Luen d'o paradiso » en 1999, « Chera chera! » en 2002 e « País zierzo » en 2005. Al nivèl lingüistic, l’aragonés, que se sòna tanben « la fabla », es una lenga romanica que se situa entre lo catalan, l’occitan e lo castelhan (espanhòl) e que possedis d’afinitats amb aquestas tres lengas. Foguèt considerada coma un dialècte del castelhan per la lingüistica romanica tradicionala e non coma una lenga pròpra, mas es considerada per ara coma une lenga independenta dins las estudis recentas. Considerada coma en perilh d'escantiment, lo nombre de locutors es estimat a gaireben 10 000 uèi. Pasmens n'existisson de novèls dins las vilas aragonesas grandas qu’èra castelhanizadas de per abans. La lenga coneguèt una reculada importanta dins l’istòria amb la castelhanizacion d’una granda part de l’Aragon, puèi mai que mai pendent lo regim de Franco qu’enebiguèt son usatge. A l’ora d’ara, existisson mantun movement cultural aragonés que militan per l’aragonés, dont lo « Consello d’a Fabla Aragonesa » e la « Sociedetat Lingüistica Aragonesa ». Aqueste darrièr revendica una grafia vesina de las de l’occitan e del catalan e s’aluènha de la de l’espanhòl. Dempuèi 2005, « l’Academia de l’Aragonés » trabalha tanben al desvolopament de la lenga.

• Lo myspace del grop : http://www.myspace.com/mallacan
• Lo sit (pas de mesa a jorn) : http://www.mallacan.org/

Lo grop en concèrt amb en prima los sostítols en aragonés ;) :

Kebab-frites.com

Kebab-frites.com es un annuari e un sit de comparason dels vendeires de Kebab de França. Aquò's una idèia originala e simpà vist que lo kebab es dintrat vertadièrament dins lo païsatge de la mangiscla rapida e es vengut quitament un simbòl ! Gràcias a "Kebab-frites.com", trobaretz per cada vila, una tièra dels establiments amb per cadun una fica que vos dòna d’informacions e una evaluacion de la qualitat del servici. Aital, son notats per criteris fondamentals esperats dins aquesta mena d'endrech : acuelh, cruditats, salsas, frescor, igièna, carns, fritas, quantitat, … De mai, lo siti vos dòna la possibilitat de daissar de comentaris per donar vòstre vejaire e d’apondre un "kebabaire" qu’existis pas encara dins la basa de donadas. En bonus, trobaretz l’istòria del Kebab (aquò's plan instructiu !) , de sondatges (per ara, es « Quina salsa amb ton kebab ? »), l'actualitat del Kebab (!! : lo kebab dins lo monde, kebab e musica, ...). De mai, coma autra bona idèia, i a tanben de recèptas de cosina totjorn ligadas amb lo monde del Kebab : pel moment podètz trobar cossi far la salsa blanca e la salsa samorai. Un sit de veire !

• L’adreiça : http://www.kebab-frites.com/

Lo pichòt Nicolau

Coneissètz lo pichòt Nicolau ? Non :) subretot cal pas pensar a un omonime ... Parli del personatge creat per Goscinny e Sempé en 1960, eròi d'una tièra de libres pels dròlles ! Se i a ben de libres que m'agradariá de veire revirats e de legir en òc, serian los del Pichòt Nicolau ! Legiguèri fòrça aqueles libres quand èri jovenòt e francament me fa totjorn plaser de tornar legir qualquas istorietas de còps que i a (òc, l'avoi :). Conta las aventuras de Nicolau qu' es un dròlle coma los autres. Viu en vila e va a l'escòla. A tot un fun d'amics, de parents, una grand, una regenta, de vesins, ... L'originalitat de l'estil dels libres es que las istòrias son contadas del ponch de vista de Nicolau, lo ponch de vista d'un maintatge que conta amb sos mots e sa vision de las causas çò que viu. Aquò dòna un estil fresc e una granda leugièretat. En mai d'aquò, los dessenhs negres e blancs de Sempé dònan fòrça agradança a las istòrias e contribuïsson de donar una arma als personatges.

Ponch negre : dempuèi pauc de temps, la licéncia es fòrça espleitada amb lo risc de faire dels libres un produch tròp commercial e de faire pèrdre l'originalitat d'origina. Ara, i a ja un dessenh animat creat per la television e una sortida al cinema es prevista per 2009. L'idèia de ne far un film me fa un pauc paur. Metre a l'ecran un personatge e d'istòrias que coneguèron lor succès pel biais d'escriure es un pauc dificil : serà pas mai vertadièrament la meteissa causa ! ... Enfin ... Es la consequéncia del succès. Los libres son ja estats revirats en alemand (Der kleine Nick) e en anglés (The little Nick) : Perqué pas en òc ? Vista son succès, seriá una revirada interessanta per la literatura - joventut en occitan.

Revirada dels títols dels libres de la seria :

• Lo Pichòt Nicolau - 1960
• Las Recreacions del Pichòt Nicolau - 1961
• Las Vacanças del Pichòt Nicolau - 1962
• Lo Pichòt Nicolau e los companhs - 1963
• Lo Pichòt Nicolau a d'embestiaments - 1964
• Istòrias ineditas del Pichòt Nicolau - 2004
• Istòrias ineditas del Pichòt Nicolau, volume 2 - 2006

De metal en occitan ...

O disi ja : escoti pas cap de metal, mas soi fòrça curiós en general e m'agrada de descobrir d'estils novèls de musica. Doncas, existís de metal en occitan. Aquò pòt èsser pas qu'una bone causa que l'occitan siá emplegat per de grops de metal per la promocion de la lenga. Se son donats lo títol de grop de "Folk metal occitan". Ben òc, l'especialitat dins lo metal e dins la musica "alternativa" es d'inventar d'estils novèls, o sabètz ! Cò que serà vertadièrament ben, serà quora serà possible de far de metal en òc sens dever inventar un estil pròpri ... Mas bon ... Donc aqueste grop famós se sòna "Hantaoma" (son gascons) e fa de "Folk metal occitan" e lor albom primièr e unenc se sòna "Malombra". Seriá malaisit de ne vos far una critica que soi pas un brieu acostumat del genre ! L'estil visual del grop es fòrça medieval, dins l'estil "barbars de pels longs vestits de negre", e la tematica pro negra amb de títols de cançons coma "malombra" o "La ronda dels mòrts". Las paraulas son inspiradas de cants tradicionals e de legendas d'Occitània. Al nivèl de la musica, legissi qu'es un mescladís d'heavy / trash / black metal (!) amb d'instruments electrics e acostics. Vaquí, benlèu que "Hantaoma" donarà d'idèias a d'unes d'emplegar la lenga occitana dins d'autres estils de musica que l'òc pòt èsser d'en pertot !

• Lor myspace : http://www.myspace.com/hantaoma

Bona annada 2009

Coma es la costuma :
Vos desiri una bona annada 2009 !
Per l'escasença, vaquí qualquas fòtos de fin d'annada de Besançon (que son pas de ieu !)

" Morís dapàs " de Pablo Neruda

Revirada en occitan - Tèxt de Pablo Neruda - Títol original : " Muere lentamente "

Morís dapàs lo que viaja pas,
Lo que legís pas,
Lo qu'escota pas de musica,
Lo que sap pas trobar gràcia a sos uèlhs.

Morís dapàs
Lo que destrutz son amor pròpri,
Lo que se daissa pas jamai ajudar.

Morís dapàs
Lo que ven esclau de la costuma
Tornant far cada jorn los meteisses camins,
Lo que cambia pas jamai d'amiras,
Se risca pas jamai de cambiar la color de sos vestits
o que parla pas jamai a un desconegut

Morís dapàs
Lo que fugís la passion
E son revolum d'emocion
Las que tornan donar la lutz dins los uèlhs
e reparan los còrs nafrats

Morís dapàs
Lo que cambia pas de cap quand es malurós al trabalh o en amor,
Lo que pren pas de risc
per realizar sos sòmis,
Lo que, pas un còp dins sa vida,
fugís pas los conselhs senats.

Viu ara !
Risca-te uèi !
Agís sul còp !
Priva-te pas d'èsser urós !